विजयस्तंभ
विजयस्तंभ
मराठी मातीतला माणुस
जेव्हा 'जय महाराष्ट्र' करतो
तेव्हा तो महाराष्ट्र म्हणजे महारांच्या राष्ट्राचा
मनापासुन सार्थ अभिमान धरतो
महाराष्ट्राचे मुळ रहीवाशी महार
शूर-लढ्वय्ये त्यांचा इतिहास गौरवशाली
१ जानेवारी १८१८ रोजी नववर्षाच्या सुरुवातीला
त्यांनी उतरवला जरीपटका खाली
मुठभर महारांनी कित्येक हजारांना
मोठ्या पराक्रमाने कापून फेकले
त्यांचा रुद्रावतार पाहून
पळु लागले पेशवे सेनापती बापु गोखले
शुरवीर महार सैनिकांनी
पाठलाग करुन केली पळती भुई थोडी
ठार करुन गनिमाला
उभारली विजयाची गुढी
पेशवाईच्या कारभारात
अन्याय अत्याचाराचे तण होते माजले
जुलुमाविरोधात पेटुन उठलेल्या मुठभर महारांनी
बलाढ्य पेशव्यांना पाणी पाजले
एकीकडे पेशव्यांचे २५,००० घोडदळ आणि ५००० पायदळ
असं भलंमोठं सैन्य
त्याविरोधात महार रेजिमेंटकडे
५०० पायदळ, ३०० घोडदळ, ५ बटालियन ऑफिसर्स आणि
तोफा चालवणारे २४ ब्रिटिश सैनिक नगण्य
व्यवस्थेविरोधात जेव्हा
पेटुन उठतो महार
एकत्र येवुन स्वाभिमानाने
करतो घनघोर प्रहार
रात्रभर कैक मैलाचा प्रवास करुन
महार रेजिमेंट भीमा-कोरेगावास आली
थकलेल्या योद्ध्यांना भीमा नदीचे पाणी पिण्याची
उसंतसुद्ध नाही मिळाली.
पाण्याविना जीव झाला कासावीस
तरी प्राणपणाने लढले महार
आत्मसन्मानार्थ प्राणांची पर्वा न करणार्या
शूरांचे मानवतेवर उपकार
अनेक योद्धे पडले धारातीर्थी
तरी शेवटच्या श्वासापर्यंत लढले
एकेका सैनिकाला होते
चाळीस पन्नासांनी वेढले.
सपासप तलवार चालवुन
महारांनी पराक्रमाची शर्थ केली
या घनघोर युद्धानंतर
क्रुर पेशवाई लयाला गेली
शिवाजीमहाराजांच्या महाराष्ट्रात
पुन्हा झाला समतेचा जयजयकर
महार रेजिमेंटचा पराक्रम
पोहोचला साता समुद्रापार
परकीय इंग्रजांनी
पराक्रम महारांचा जाणला
२६ मार्च १८२१ ला
विजयस्तंभाचा पाया खणला
विजयस्तंभ ७५ फुट उंच
सांगतो पराक्रमाची गाथा
मानवतावादी नववर्षाची सुरुवात करती
टेकवुन महार हुतात्म्यांपुढे माथा
क्रांतीवीर बहाद्दुरांना अभिवादन
ज्यांनी आत्मसन्मानार्थ पत्करले मरण
व्यवस्थेविरोधात लढण्याची प्रेरणा देई विजयस्तंभ
आणि नववर्षाचा सुर्य घेवुन येतो क्रांतीचे नवे किरण
महार रेजिमेंटच्या पराक्रमाला
जगाच्या इतिहासात नाही तोड
चला उठा जगभरातील मानवतावाद्यांनो
अन्यायाविरोधात लढु; उत्तर देवू सडेतोड
प्रेमाने समजवु
वेळ पडली तर करु पानिपत
अन्याय अत्याचाराविरोधात संघर्ष करण्या
सबंध जगतात आपले एकमत.
----कवी प्रशांत गंगावणे
(.."प्रस्थापितांची फुसकी चळवळ" या कवितासंग्रहाचे कवी )
सांगतो पराक्रमाची गाथा
मानवतावादी नववर्षाची सुरुवात करती
टेकवुन महार हुतात्म्यांपुढे माथा
क्रांतीवीर बहाद्दुरांना अभिवादन
ज्यांनी आत्मसन्मानार्थ पत्करले मरण
व्यवस्थेविरोधात लढण्याची प्रेरणा देई विजयस्तंभ
आणि नववर्षाचा सुर्य घेवुन येतो क्रांतीचे नवे किरण
महार रेजिमेंटच्या पराक्रमाला
जगाच्या इतिहासात नाही तोड
चला उठा जगभरातील मानवतावाद्यांनो
अन्यायाविरोधात लढु; उत्तर देवू सडेतोड
प्रेमाने समजवु
वेळ पडली तर करु पानिपत
अन्याय अत्याचाराविरोधात संघर्ष करण्या
सबंध जगतात आपले एकमत.
----कवी प्रशांत गंगावणे
(.."प्रस्थापितांची फुसकी चळवळ" या कवितासंग्रहाचे कवी )
आज सगळं संपून गेलय
आज सगळं संपून गेलय, माझ्याच मनातून
रडणही आता ऊतू जातयं, माझ्याच मनातून
शब्दही फुटले नव्हते, अजून अंकुरातून
तरीही वादळ घेऊन गेले, मला तुझ्या डोळ्यातून
शांतपणे वर जेव्हा, आकाशाकडे पाहिले
मातीपेक्षा त्याचे प्रेम, जास्त जवळचे वाटले
जीवन आता संपले आहे, बाकी सर्वासाठी
अश्रूही आता थांबत नाहीयेत, मला रडण्यासाठी
रात्रीची स्वप्नही मला, आता खरी वाटतात
आठवणी सगळ्या येऊन, मला भेटून जातात
साठवलेले सगळे काही, हळूच घेऊन जातात
विरघळून त्या डोळ्यावाटे, मला चकवून जातात
आता एकच शिल्लक राहीलेय, मनाच्या सांगाड्यात
आठवणींची हाडे राहीलेत, उरलेल्या या जीवनात
अजूनही त्या आठवणी, रोज मी उकरतो
कुठेतरी काही असेल, म्हणून रोज स्वप्न पाहतो
तरीसुध्धा मला रोज, रिकामीच यावे लागते
रोज मला रडण्यासाठी, आयुष्याशी भांडावे लागते
नेहमी माझ्या बाबतीत, असेच नेमके घडते
शेवटी मला स्वःताहून, मनाला सांगावे लागते
की
आज सगळं संपून गेलय, माझ्याच मनातून
रडणही आता ऊतू जातयं, माझ्याच मनातून
रडणही आता ऊतू जातयं, माझ्याच मनातून
शब्दही फुटले नव्हते, अजून अंकुरातून
तरीही वादळ घेऊन गेले, मला तुझ्या डोळ्यातून
शांतपणे वर जेव्हा, आकाशाकडे पाहिले
मातीपेक्षा त्याचे प्रेम, जास्त जवळचे वाटले
जीवन आता संपले आहे, बाकी सर्वासाठी
अश्रूही आता थांबत नाहीयेत, मला रडण्यासाठी
रात्रीची स्वप्नही मला, आता खरी वाटतात
आठवणी सगळ्या येऊन, मला भेटून जातात
साठवलेले सगळे काही, हळूच घेऊन जातात
विरघळून त्या डोळ्यावाटे, मला चकवून जातात
आता एकच शिल्लक राहीलेय, मनाच्या सांगाड्यात
आठवणींची हाडे राहीलेत, उरलेल्या या जीवनात
अजूनही त्या आठवणी, रोज मी उकरतो
कुठेतरी काही असेल, म्हणून रोज स्वप्न पाहतो
तरीसुध्धा मला रोज, रिकामीच यावे लागते
रोज मला रडण्यासाठी, आयुष्याशी भांडावे लागते
नेहमी माझ्या बाबतीत, असेच नेमके घडते
शेवटी मला स्वःताहून, मनाला सांगावे लागते
की
आज सगळं संपून गेलय, माझ्याच मनातून
रडणही आता ऊतू जातयं, माझ्याच मनातून
सांग कशाला आलास तू???
उजाड़ होते जीवन माझे,
किती परी ते छान होते,
होते माझा मीच एकटा,
सुख किती परी तयात होते,
नाही वाटली ओढ़ कुणाची,
जवळी नव्हते जरी कुणी,
नाही लाभले प्रेम कुणाचे,
नव्हती तयाची खंत मनी,
जीवनात परी तू माझ्या येता,
स्वर्ग सुखाचा झरा वाहिला,
जीवनसाथी मानून तुजला,
मजा मी ना माजाचा राहिला,
धागा परी मध्येच तोडून,
सोडून मजला गेलास तू,
जायचेच जर अखेर होते,
सांग कशालाआलीस तू???
किती परी ते छान होते,
होते माझा मीच एकटा,
सुख किती परी तयात होते,
नाही वाटली ओढ़ कुणाची,
जवळी नव्हते जरी कुणी,
नाही लाभले प्रेम कुणाचे,
नव्हती तयाची खंत मनी,
जीवनात परी तू माझ्या येता,
स्वर्ग सुखाचा झरा वाहिला,
जीवनसाथी मानून तुजला,
मजा मी ना माजाचा राहिला,
धागा परी मध्येच तोडून,
सोडून मजला गेलास तू,
जायचेच जर अखेर होते,
सांग कशालाआलीस तू???
वाटलं नव्ह्तं मला, असं काही घडेल
वाटलं नव्ह्तं मला, असं काही घडेल
आपल्या मैत्रीच्या वृक्ष , असा कोलमडून पडेल
याच मैत्रीला कधी काळी, मधाचा गोडवा होता
त्या दिवसात रोजच, दिवाळी पाडवा होता
जेव्हा रडत होतो, तेव्हा मैत्रीनेच हसवलं
नुकताच हसायला शिकलो, आणि पुन्हा मैत्रीनेच रडवलं
चुक तुझी ही नसावी, किंवा माझी ही नसावी
काय सांगावं आपल्या, दैवातच खोट असावी
कारणा शिवाय दुरावलो, याचच वाईट वाटतं
रडून रडून शेवटी, डोळ्यातलं पाणी आटतं
विसरुन सारं दु:ख, मी मनाला हवं आवरयला
तु परतनार असशील तर, मी तयार आहे सावरायला
तु परते पर्यंत मी, तुझीच वाट पाहीन
आत्ताच काय ? अजन्म तुझाच मित्र राहीन
जपुन पावलं टाकत जा, चुकुनही घसरु नकोस
आठवण नाही काढलीस, तरी मला विसरु नकोस
वाटलं नव्ह्तं खरचं, कधी असं घडेल
आपल्या मैत्रीच्या वृक्ष , असा कोलमडून पडेल
वाटलं नव्ह्तं मला, असं काही घडेल
आपल्या मैत्रीच्या वृक्ष , असा कोलमडून पडेल
याच मैत्रीला कधी काळी, मधाचा गोडवा होता
त्या दिवसात रोजच, दिवाळी पाडवा होता
जेव्हा रडत होतो, तेव्हा मैत्रीनेच हसवलं
नुकताच हसायला शिकलो, आणि पुन्हा मैत्रीनेच रडवलं
चुक तुझी ही नसावी, किंवा माझी ही नसावी
काय सांगावं आपल्या, दैवातच खोट असावी
कारणा शिवाय दुरावलो, याचच वाईट वाटतं
रडून रडून शेवटी, डोळ्यातलं पाणी आटतं
विसरुन सारं दु:ख, मी मनाला हवं आवरयला
तु परतनार असशील तर, मी तयार आहे सावरायला
तु परते पर्यंत मी, तुझीच वाट पाहीन
आत्ताच काय ? अजन्म तुझाच मित्र राहीन
जपुन पावलं टाकत जा, चुकुनही घसरु नकोस
आठवण नाही काढलीस, तरी मला विसरु नकोस
वाटलं नव्ह्तं खरचं, कधी असं घडेल
आपल्या मैत्रीच्या वृक्ष , असा कोलमडून पडेल
नेहमीच वाटतं मला
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
आणि मिठीत विसावताना
तुला जगाचं भान नसावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
बरसणाऱ्या पाऊसधाराना
दोघांच्या ओंजळीत टिपावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
हातात हात गुंफून
चार पावलं सोबत चालावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
माझ्या प्रीतीचं प्रतिबिंब
तुझ्या डोळ्यात उमटावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तू नेहमी हसावं अन
हसताना मी तुला बघावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या विखुरलेल्या बटांना
मी अलगद सावरावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
चिमुकल्या डोळ्यातील
तुझं आभाळ स्वप्न बघावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
दुध पाण्यासारखं हे
आपलं प्रेम एकजीव व्हावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तू माझ्या अन मी तुझ्या
स्वप्नांना बळ द्यावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या संगतीनं मग
आपल्या प्रेमाचं पिक बहरावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
विस्कटलेल हे घर नी
मन माझं तू सावरावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या ओठावरले ते ' अमृतकण '
माझ्या ओठांनी अलगद टिपावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
सहवासाने तुझ्या मग
माझ्यात बारा हत्तीचं बळ यावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तू माळलेल्या मोग-याने
मग बेधुंद दरवळाव..
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुटलेल्या स्वप्नांना पुन्हा
तुझ्या डोळ्यात सजवावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
चुकलेल्या हुकलेल्या क्षणांना
पुन्हा एकवार जगावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
भारलेल्या या क्षणांना
मी निरंतर जपावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझं माझं गुपित तू
नजरेनं उलगडावं.
नेहमीच मला वाटतं
तू माझ्या जवळ असावं
माझ्या प्रत्येक सुखाशी
तुझं नातं असावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
घड्याळाच्या काट्याने मग
त्याच क्षणावर थांबावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या जवळ असण्यानं
माझ्या प्रयत्नाना बळ यावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
सोबतीने तुझ्या सखे
प्रेमाचं हे गौरीशंकर गाठावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
दिव्यांच्या प्रकाशात
तुझं तेजोमय रूप बघावं
तू माझ्या जवळ असावं
आणि मिठीत विसावताना
तुला जगाचं भान नसावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
बरसणाऱ्या पाऊसधाराना
दोघांच्या ओंजळीत टिपावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
हातात हात गुंफून
चार पावलं सोबत चालावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
माझ्या प्रीतीचं प्रतिबिंब
तुझ्या डोळ्यात उमटावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तू नेहमी हसावं अन
हसताना मी तुला बघावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या विखुरलेल्या बटांना
मी अलगद सावरावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
चिमुकल्या डोळ्यातील
तुझं आभाळ स्वप्न बघावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
दुध पाण्यासारखं हे
आपलं प्रेम एकजीव व्हावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तू माझ्या अन मी तुझ्या
स्वप्नांना बळ द्यावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या संगतीनं मग
आपल्या प्रेमाचं पिक बहरावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
विस्कटलेल हे घर नी
मन माझं तू सावरावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या ओठावरले ते ' अमृतकण '
माझ्या ओठांनी अलगद टिपावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
सहवासाने तुझ्या मग
माझ्यात बारा हत्तीचं बळ यावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तू माळलेल्या मोग-याने
मग बेधुंद दरवळाव..
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुटलेल्या स्वप्नांना पुन्हा
तुझ्या डोळ्यात सजवावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
चुकलेल्या हुकलेल्या क्षणांना
पुन्हा एकवार जगावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
भारलेल्या या क्षणांना
मी निरंतर जपावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझं माझं गुपित तू
नजरेनं उलगडावं.
नेहमीच मला वाटतं
तू माझ्या जवळ असावं
माझ्या प्रत्येक सुखाशी
तुझं नातं असावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
घड्याळाच्या काट्याने मग
त्याच क्षणावर थांबावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
तुझ्या जवळ असण्यानं
माझ्या प्रयत्नाना बळ यावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
सोबतीने तुझ्या सखे
प्रेमाचं हे गौरीशंकर गाठावं
नेहमीच वाटतं मला
तू माझ्या जवळ असावं
दिव्यांच्या प्रकाशात
तुझं तेजोमय रूप बघावं
Subscribe to:
Posts (Atom)