तुझ्या किती आवडी सोडल्या ..

तुझ्या किती आवडी सोडल्या ..

माझ्या सुखासाठी तुझ्या न सुटना-या सवई मोडल्या ?

माझ्या एका सहलीच्या पैश्यासाठी..

रिक्शा सोडून बस ने गेलास कामाला ..

घेत होता नवे कपडे मला अन स्वत : तीच पैंट फाटेपर्यंत घालायचा ...

खर सांगशील तुझा जमाखर्च कसा रे भागवायचा ?

जमवलिस कवडी कवडी ..

दिलीस मला भेल अन रेवडी...

बाबा मी मोठा होत गेलो

अन तू म्हातारा मला येत गेली अक्कल

अन तुला पडल टक्कल

विसरलास कधी माझ्या साठी होत होता घोड़ा

आता मलाच सांगत असतो झालास न घोडा .

हे तुझ माझ अस वेगळ होत नात

खर सांगशील माझ्या सुखासाठी आईलाही तू कधी दिला नाही गजरा

पण माझ्या पु-या केल्या गरजा

बाबा आता मी झालोय मोठा

तुझ्या सुखाला नाही राहणार तोटा

तुझ्यासाठी आता इथून पुढे झिजेल

तुझ अपुर स्वप्न पूर्ण होताना दिसेल तू फ़क्त एक काम कर

आता कामावर जायच तेव्हढ बंद कर

घरी बसून आता आराम कर '

खुप दिवस आईशी निवांत बोलला नसेल

तिला घेउन लाम्ब जायचा एखादा प्लान कर

बाबा आता मी मोठा झालो...

भेटायची लावली होती आस पण न बोलता निघून जायेल

भेटायची लावली होती आस पण न बोलता निघून जायेल

त्याला भेटायचा लागला होता ध्यास 

पण आज तो मला सोडून जायेल....

काय करू त्याला थांबवण्यासाठी

काय कारण शोधू त्याला भेटण्यासाठी

का तो समजत नाही माझ्या हृदयाची वेदना

का तो असा वागतो हेच कळेना

पण आज तो मला सोडून जायेल....

फक्त त्याला एकदा मिठीत घेयाच आहे

त्याच्या माडीवर डोक ठेउन मनोसोक्त रडायच आहे

मनातल्या वेदना ओठांवर आणायच्या आहेत

त्याच्यावर किती प्रेम आहे हे शब्दाने सागायचं आहे

पण आज तो मला सोडून जायेल.....

आता परत त्याला भेटणे नाही

त्याला एकदा डोळ्यात साठावून घेणे शक्य नाही

सोडून चालला तो मला अर्ध्या रस्त्यावर

तरीही वाट पाहीन ह्याच रस्त्यावर

पण आज तो मला सोडून जायेल........

आकाशातला एक तारा आपला असावा

आकाशातला एक तारा आपला असावा,

थकलेले डोळे उघडताच चमकुन दिसावा,

एक छोटे जग प्रत्येका जवळ असावे,

जगाच्या या गर्दित कुणीच एकटे नसावे.....

क्षितीजापलीकडॆ पाहण्याची दॄष्टी असेल,

तर क्षितीज नक्की गाठता यॆत.

आपल्या रक्तातच धमक असॆल,

तर जगंही जिंकता यॆत.

आपले क्षितीज हे आपणच ठरवायचं असतं,

त्याच्या पलीकडे पाहण्याचं धाडस एकदा तरी करायच असतं.

असतॆ आपल्या रक्तात जिद्द व ताकद,

त्या ताकदीला एकदातरी अनुभवायचं असतं

उडत्या पाखरांना परतीची तमा नसावी

नजरेत सदा नवी दिशा असावी

घरट्याचे काय आहे बांधता येईल केव्हा ही

क्षितीजांच्याही पलीकडे झेप घेण्याची जिद्द असावी.......!

वर्तमानात जगण्याची कला भुतकाळातुन दाखवतात.

....तुझी आठवण.....

तुझी आठवण आली की मला काहीच सुचत नाही,

तू म्हणतेस कविता कर माझ्यावर

पण शब्दच फुटत नाही.

डोळ्यांसमोर सारखे तुझे़च चित्र

तूच दिसते सर्व जागी

अशी फीलिंग विचित्र,

तुझ्यासाठी काय लिहावे तेच मला कळत नाही,

तुझी आठवण आल्यावर मला काहीच सुचत नाही.

खुप गोड़ हसतेस तू,

खुप गोड़ लाजतेस,

प्रेमाची घंटा मनात माझ्या अचानक वाजते,

बोलायच असत खुप काही पण ओठ हालत नाही,

तुझी आठवण आली की मला काहीच सुचत नाही.

खरच.. ...

तुझी आठवण आली की मला काहीच सुचत नाही.

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...
माणसांमध्ये जाऊन बसायचं, छान छान बोलायचं, खोटं खोटं हसायचं
आणि अजून माणसात आहे असं दाखवायचं...

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...
त्या चंद्राशी गप्पा मारण्यापेक्षा मित्रांबरोबर कट्ट्यावर बसायचं
माझं सोडून त्यांचं रडगाणं ऐकायचं.. सूर कुठे जुळतात का ते पहायचं...

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...
मनात आभाळ दाटून आले की बाहेर पडणाऱ्या पावसात भिजायचं
मग ह्या शरीराबरोबर मनालाही गारवा मिळतो का ते पहायचं...

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...
हळवं बिळवं व्हायचं नाही..रुतलेल्या काट्यांना मलमपट्टी करायची..
दारू पेक्षा दवा काही काम करते का ते पहायचं...

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...
खोलीत जाऊन दार घट्ट बंद करून घ्यायचं..खिडक्या बंद करून पडदे ओढून मिट्ट अंधार करायचा..
पोटात पाय घेऊन मनसोक्त रडायचं आणि खरंच मन मोकळं होतं का ते पहायचं...

आता मी ठरवलय एकदा असही करून पहायचं...